Coton de Tulear

Voordat we ruim 8 jaar geleden onze Chelley kochten hadden we zoals veel mensen nog nooit van dit ras gehoord. Ik ben op internet gaan zoeken naar informatie en dit ras sprak ons aan. We hadden het geluk hier in de buurt een fokker te hebben en konden daar kennis maken met dit mooie ras. We hebben toen onze 1e Coton, Chelley gekocht. Aan haar hebben we veel plezier beleeft tot vorig jaar juli (2009). Ze werd ziek tijdens onze vakantie in Frankrijk en we hebben haar daar moeten laten inslapen. Onze reisgenote was niet meer.

Vervolgens hebben we van de fokker het aanbod gekregen om een coton te "adopteren". Dit was Bradley een reu van 6 jaar. Bradley was altijd samen met z'n mams en mama Daisy was al 9 jaar. Toen we hun samen zagen konden we het niet over ons hart verkrijgen om dit koppel te scheiden dus hebben we hun allebei geadopteerd (laatst augustus 2009). Het was (en is nog) een flinke klus om hun te laten wennen. Maar het gaat nu na een jaar super. Je moet er tenslotte wat voor over hebben. Ik heb met Bradley al 2 gehoorzaamheidscursussen gedaan die hij met glans heeft doorstaan en momenteel ben ik bezig met sociale wandelingen. Alles in het teken van de Noorse hondentrainster Turid Rugaas, bekend van kalmerende signalen. Zeer leerzaam. De boeken die ze heeft geschreven zou iedere hondenbezitter eens moeten lezen.

Alsof het nog niet genoeg is hebben we sinds 3 weken (08-09-2010) nog een cotondame erbij, genaamd Ely. Zij is een heel rustige jongedame die het nu al goed naar d'r zin heeft. Ze kende Brad en Daiske nog van de fokker, hebben daar  tenslotte enkele jaren samen geleefd. We hebben dus nu een trio adoptiehonden. Ze hoeven hier niet meer zo super mooi te zijn als toen ze naar shows gingen maar ze worden toch 3 keer per week geborsteld. Veel werk maar je wordt er handig in en je moet er plezier in hebben anders neem je beter een ander ras.

Bradley en Ely vind je nog terug in de kampioenengalerij. Een site waar ook veel info over de coton is te vinden.
De fokker waar we onze dogjes vandaan hebben heeft ook een website voor eventueel wat info.

Dus al met al heb ik met deze dogjes een mooie hobby waar eigenlijk al mijn vrije tijd in gaat zitten. Het leukste vinden we de lange wandelingen in het buitengebied waar de hele handel los kan en naar hartelust kan rennen, dollen en snuffelen en af en toe wat oefeningetjes. Heerlijk.

Ik zal op deze pagina af en toe wat leuke foto's plaatsen.

maandag 27 september 2010


in afwachting van een lekkere wandeling langs de Noordervaart

Helaas hebben we half november afscheid moeten nemen van Daisy. Haar longcapaciteit was nog minimaal en ze had veel moeite met ademhalen. Na enkele weken medicatie hebben we haar moeten laten gaan.